Politiek en Sociale Media

De huidige volksvertegenwoordiging lijkt steeds verder af te staan van burgers. Deze herkennen zich steeds minder in de politieke partijen en zijn steeds vaker zwevend, als zij al gaan stemmen. Tegelijkertijd hebben burgers er door sociale media mogelijkheden bij gekregen om direct hun eigen mening te geven, deze te delen met de hele wereld en zichzelf te organiseren. Sociale media zouden de band van burgers met de overheid en de politiek kunnen versterken. Bovendien zouden sociale media en andere digitale technieken burgers kunnen faciliteren om zelf maatschappelijke vraagstukken op te pakken via co-creatie en zelforganisatie. Sociale media maken ook een nieuwe vorm van maatschappelijk middenveld (civil society) mogelijk, volgens sommigen een onmisbaar element van een goed functionerende democratie. Voorbeelden uit binnen- en buitenland laten zien dat sociale media steeds relevanter worden: de verkiezingscampagne van Barack Obama in 2008, de volksopstanden in Egypte en Libië begin 2011, burgers die meehelpen een wijk te bouwen in Smallingerland, maar ook de overheidscampagne uit 2010 voor de inenting tegen baarmoederhalskanker die mislukte onder andere door discussies tussen jonge meisjes en moeders sociale netwerk Hyves, en het protest tegen de 1040 urennorm op middelbare scholen.

Hoe kan de toekomst van de representatieve democratie eruit zien in combinatie met de directere vormen van zelf-representatie die o.a. door sociale media worden bevorderd?

Dat is de zoektocht waar ik me al enige jaren mee bezighoud. In het onderzoek dat ik naar deze onderwerpen doe verken ik de nieuwe mogelijkheden die sociale media en andere technieken bieden met hun beperkingen. Daarnaast werk ik aan een visie op hoe overheden en politici in de praktijk verstandig met deze ontwikkelingen om kunnen gaan.

Mijn artikelen over sociale media, participatie en politiek kun je hier lezen.

Dilemma’s van de Digitale Democratie

logo van het Rathenau InstituutIn 2013 en 2014 ga ik verder op zoek naar de invloed van sociale media en digitale participatie op bestuur en politiek. In een serie blogs zal ik kijken naar de verschillende fasen van het politieke proces: van het agenderen van politieke thema’s, het bijdragen aan politieke voorstellen tot het transparant maken van politieke besluitvorming. Daarbij baseer ik me op praktijkervaringen en wetenschappelijk onderzoek (rapporten, artikelen, conferenties). Op basis daarvan wil ik komen tot lessen over hoe sociale media en digitale participatiemiddelen ingezet kunnen worden in de politiek en wat hun beperkingen zijn. Wat kan de politicus er wel of niet mee? Wat betekent het voor de werking van het Parlement?

De veelheid aan digitale middelen laat zich op de volgende manier indelen. Elke participatievorm brengt eigen uitdagingen met zich mee en dilemma’s. De mate van interactie en samenwerking neemt steeds verder toe onder in de tabel en daarbij vervagen de grenzen langzaam aan.

Hier vind je een link naar de project-website van het Rathenau Instituut.Digitale democratie schema

Technologie en de toekomst van politieke partijen

ROB Politieke partijen rapportHoe kunnen politieke partijen hun relatie met de samenleving versterken met behulp van nieuwe technieken zoals sociale media monitoring, collectieve besluitvormingsgereedschappen, smart cities en interactieve omgevingen? Dat beschrijf ik in mijn visie op de toekomst van politieke partijen voor een essaybundel van de Raad voor het Openbaar Bestuur. De ontwikkelingen stelt politieke partijen wat mij betreft voor de vraag wat ze willen zijn: de grootste en de meerderheid of een moreel kompas voor het maken van lastige keuzes?

Lees meer in mijn artikel via deze link.

 

Sociale media en de verkiezingen van 2012

peilingenTijdens de de Nederlandse (Tweede Kamer) en Amerikaanse (presidents) verkiezingen van 2012 volgde ik het gebruik van sociale media en andere participatiemiddelen door politieke partijen en politici. Opvallend was daarbij de opkomst van sociale media monitoring die een nieuwe vorm van opiniepeilen mogelijk maakt. De verkiezingsuitslag voorspellen op basis van tweets.

De serie blogs die ik hierover samen met Chris Aalberts schreef voor Frankwatching kun je hier teruglezen.

Gebruik van sociale media door politici

veel-gekwetter-frontEnkele jaren geleden deed ik samen met Chris Aalberts onderzoek onderzoek naar het gebruik van sociale media door overheid, politici en burgers. Daarvoor analyseerden we onder andere Hyves-pagina’s, Twitterberichten en Overheid 2.0-initiatieven en interviewden we ambtenaren, politici en burgers. We keken breder dan de bekende voorbeelden die als succesvol worden beschouwd en naar de bredere motieven erachter. Het onderzoek leverde waardevolle inzichten op over het huidige gebruik van sociale media door overheden en politici en motivaties en intenties van burgers.

De uitkomsten worden beschreven in ons boek ‘Veel gekwetter, weinig wol‘. Daarin zetten we de uitkomsten van het onderzoek af tegen de grote beloften die sociale media in zich hebben om burgers meer bij de overheid te betrekken en de politiek te versterken. Zo wordt de verkiezingscampagne van Barack Obama als een voorbeeld gezien omdat hierin dankzij sociale media miljoenen Amerikanen gemobiliseerd zouden zijn om te gaan stemmen en campagne te voeren. Maar in hoeverre zijn dit soort voorbeelden representatief en hoe is de situatie in Nederland?

Lees hier meer over ons boek en de uitkomsten.

Meer informatie over mijn onderzoek naar sociale media, participatie en politiek en de uitkomsten ervan kun je hier vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s